Και ποιος δεν λατρεύει τη γλυκιά γεύση της ζάχαρης. Σήμερα ο μέσος Έλληνας καταναλώνει κάθε χρόνο πάνω από 40 κιλά ζάχαρη, εκ των οποίων τα 15 περίπου είναι “κρυμμένα” σε έτοιμα φαγητά, παγωτά, σοκολάτες, αναψυκτικά. Τα υπόλοιπα προστίθενται -εν γνώση μας-στον καφέ και τα γλυκά του σπιτιού.
Τι είναι η ζάχαρη:
Η ζάχαρη, όπως και το άμυλο είναι υδατάνθρακας. Βρίσκεται σε διάφορες μορφές αλλά όλες έχουν την ίδια γλυκιά γεύση. Η σουκρόζη, για παράδειγμα είναι η κοινή επιτραπέζια ζάχαρη που προστίθεται στα ποτά και στα γλυκά. Η φρουκτόζη βρίσκεται στα φρούτα και το μέλι ενώ η λακτόζη βρίσκεται στο γάλα.
Η γλυκόζη είναι η πιο απλή μορφή ζάχαρης. Αποτελεί μέρος των διαφόρων ειδών ζάχαρης (για παράδειγμα η σουκρόζη παράγεται από γλυκόζη και φρουκτόζη) και είναι βασικό συστατικό του αμύλου το οποίο περιέχεται στο ψωμί, στα ζυμαρικά, στις πατάτες, στο ρύζι στα προϊόντα ολικής και στα δημητριακά. Η γλυκόζη είναι επίσης η μορφή της ζάχαρης που κυκλοφορεί στο αίμα, συχνά αναφέρεται ως ζάχαρο του αίματος και παρέχει ενέργεια στον οργανισμό και κυρίως στον εγκέφαλο, στους μυς και στην λαρδιά.
Τελικά κάνει κακό η ζάχαρη;
Οι περισσότεροι άνθρωποι στην Ελλάδα καταναλώνουν πολύ ζάχαρη, για παράδειγμα στα γλυκά, στα κέικ, στα μπισκότα, στις μαρμελάδες, στα ζαχαρώδη ποτά και αναψυκτικά, στους καφέδες και τα παγωτά. Αν καταναλώνετε πολύ ζάχαρη σε βάρος άλλων τροφών, τότε η διατροφή σας θα είναι λιγότερο θρεπτική, αφού οι τροφές και τα ποτά που περιέχουν ζάχαρη τείνουν να είναι πλούσια σε θερμίδες, αλλά φτωχά σε άλλα θρεπτικά συστατικά όπως πρωτεΐνη, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και φυτικές ίνες.
Επιπρόσθετα, η ζάχαρη, ιδιαίτερα η λευκή, υφίσταται μεγάλη βιομηχανική επεξεργασία, με αποτέλεσμα να καταλήγει “απογυμνωμένη” από θρεπτικά συστατικά και να έχει γίνει καθαρά πηγή θερμίδων, καθώς λείπουν εκείνα τα συστατικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τον οργανισμό (π.χ. τις βιταμίνες της ομάδας Β ή τα ένζυμα). Κατά συνέπεια η ζάχαρη ουσιαστικά αποτελείται από σκέτες θερμίδες και αποσπά βιταμίνες, ένζυμα και μεταλλικά άλατα που είναι απαραίτητα για τη χώνευση, αφομοίωση και χρήση της από τα αποθέματα του οργανισμού, τα οποία μ’ αυτό τον τρόπο γίνονται φτωχότερα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για το ασβέστιο και για τις βιταμίνες της ομάδας Β που χρησιμοποιούνται στο συκώτι για τη μετατροπή της χωνεμένης τροφής σε πιο σημαντικά συστατικά, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν άμεσα από το σώμα.
